Τέλος εποχής...

Έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε. Δεν έχω αποφασίσει ακόμη σε πιο βαθμό αλλάζουν οι εποχές ή εγώ.
Δε νιώθω να έχω αλλάξει στον «πυρήνα» , αλλά σίγουρα έχω φτιάξει πολλά μονοπάτια «συντόμευσης».
Άλλοι τα λένε εμπειρία, άλλοι προκατάληψη.
Αυτές τις μέρες φαίνεται να πλησιάζει άλλο ένα σημείο καμπής, ένα τέλος χωρίς ξεκάθαρο και «ορατό» μέλλον.
Προσπαθώ να αναλύσω τη δυσοίωνη αβεβαιότητα, δύσκολο πράγμα σε χαοτικά συστήματα σαν αυτό.
Πάντως φαίνεται να υπάρχει ελπίδα όσο πεταλούδες συνεχίζουν να κουνάνε τα φτερά τους.

====================================
emotions/soul #138, from panda@zeus, 819 chars,
Date: Thu 02/20/97 10:49:39
There is/are comment(s) on this message.
--------------------------

Ήταν το τέλος μιας εποχής, με όλη την αγωνία που έχει κάθε τέλος.

Η κυριαρχία της βαρβαρότητας αν είσαι από την μεριά των αιώνια νοσταλγών, ο Θρίαμβος του πολιτισμού και της εξέλιξης αν είσαι από τους άλλους, μια και ποτέ στην ζωή μου δεν βρέθηκα σε μέρος, που να μην υπάρχουν αυτοί και εκείνοι, εμείς και οι άλλοι, και σίγουρα με αυτό το παράπονο θα πάω.

"it was the best of times...it was the worst of times...."

O ήλιος λάμπει απάνω μου, το τσιγάρο στο στόμα, με μαύρα γυαλιά μπροστά από μια οθόνη σε ένα σύγχρονο film noir...
Who needs reality anyway....
Οι Pink Floyd μέσα από sound blaster ......

"sleepy time in my life with love by my side, she"s breathing low, and the canderlight dies...."

Σε λίγο το τηλέφωνο θα διαλύσει τη στιγμή, και κάποιος θα μπει στο δωμάτιο με τα κουτιά....

aurevoir....

P.