το παιχνιδι της αναίρεσης

Ok! Λένε ότι καλύτερα να μη μιλάς όταν τα λόγια σου δεν είναι καλύτερα από τη σιωπή, αλλά για σήμερα θα παραβώ το συγκεκριμένο κανόνα! Για να είμαι ειλικρινής μάλλον έχω συνηθίσει να τον παραβαίνω. Έχω την εξήγηση αλλά δεν είμαι έτοιμος να την μοιραστώ. Ίσως κάποια στιγμή αργότερα και χωρίς να υπόσχομαι τίποτα.

Άλλωστε δεν χρειάζεται η δική μου απάντηση. Μπορείς να τη δώσεις και εσύ, ο καθένας δηλαδή. Μπορεί να υπάρχουν διαφορές, αλλά η ουσία μάλλον είναι κάτι κοινό για εσένα και για εμένα, για τον καθένα.

Νομίζω ότι έχω μάθει να βλέπω πια και το λευκό και μερικές φορές είμαι σίγουρος ότι έχω δει και αλλά χρώματα! Ακόμη και αν δεν τα έχω δει , είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν, και είμαι επίσης σίγουρος ότι θα τα δεις και εσύ.

******************************************************************************
poetry/yours#92, από arsisath@zeus, 1208 χαρακτήρες
Ημερομηνία: Fri 07/05/96 03:26:33
******************************************************************************


Μια από αυτές τις ημέρες λοιπόν ή μάλλον μια ακόμα από αυτές τις μέρες που τίποτα δεν έχει νόημα, που η μουσική έχει γίνει ήχος σιωπής και η ζωή τοπίο βυθού σε βάθος που ο ήλιος δεν φτάνει.

Απουσία αισθήσεων η μαύρη οθόνη που τώρα κοιτάζω. Οι λευκές κουκίδες προσπαθούν κάτι να πουν σε ποιον και τι δεν έχω καθορίσει. Ίσως σε εσένα που η μαύρη οθόνη σε ενοχλεί.

Εμένα τείνει να μού γίνει συνήθεια, όχι επειδή η οθόνη μου είναι πάντα μαύρη, αλλά επειδή τα μάτια μου δεν έχουν συνηθίσει να βλέπουν στο λευκό

Δεν θα απολογηθώ σε κανένα για αυτό που είμαι, ούτε θα απολογηθώ επειδή το λευκό με θαμπώνει. Ούτε θα πω ότι το μαύρο είναι το χρώμα μου γιατί το μαύρο δεν είναι χρώμα και γιατί ούτε καν αυτό είναι δικό μου.

Βολεύτηκα στην ασυνέπεια μου.Kαι γιατί τώρα εδώ να γράφω αφού ούτε μαύρο ούτε λευκό είναι δικά μου? Kαι γιατί τόσο να θέλω να σου μιλήσω? Kαι γιατί για αυτό να προσπαθώ? Aφού τίποτα δεν έχει νόημα θα έπρεπε να σιωπώ αλλά....μήπως τελικά είπα και τίποτα?

Ωραίο το παιχνίδι της αναίρεσης, το παίζω εδώ και καιρό. Αν και καμία φορά καταντά κουραστικό, είναι το μόνο που για'μενα έχει νόημα, αλλά από την άλλη μεριά, δεν έχει καν αυτό.